Elementy składowe zegarka:
  • KOPERTA - część zegarka, wewnątrz której umieszczony jest mechanizm.
  • BRANSOLETA LUB PASEK
  • SZKŁO
  • TARCZA (cyferblat), na tarczy właśnie umieszczone są znaki odpowiadające danym godzinom. Mogą być w formie cyfr rzymskich lub arabskich, natomiast kropki lub kreski umieszczone na tarczy, nazywane są INDEKSAMI.
  • KORONKA, dzięki niej możliwe jest nakręcanie zegarka lub regulacja położenia wskazówek (ustawienie właściwej godziny).
  • DEKIEL, jest to spodnia część zegarka, na której umieszczone są np. dane zegarka, logo producenta. To on zamyka kopertę i zabezpiecza mechanizm przed uszkodzeniami.
  • WSKAZÓWKI


Podział zegarków ze względu na rodzaj mechanizmów wykorzystanych do ich napędu:

ZEGARKI KWARCOWE – są to zegarki, w których mechanizm zasilany jest energią z baterii. Najprostszą metodą rozpoznania tego typu zegarka jest odczytanie informacji z tarczy lub przyjrzenie się pracy sekundnika (wskazówka sekundnika przeskakuje o pełną sekundę). Dokładność takich zegarków wynosi od +/- 9 sec./m-c do +/-20 sec./m-c

ZEGARKI MECHANICZNE – są to zegarki, w których mechanizm zasilany jest poprzez nakręcenie go (napięcie sprężyny). Metodami rozpoznania, tego typu zegarków, jest opis na tarczy informujący o rodzaju zastosowanego mechanizmu, ilość kamieni w nim użytych (najczęściej 17-24) lub też przyjrzenie się pracy sekundnika (pomiędzy sekundami jest kilka faz skoku). Dokładność takich zegarków wynosi od +/- 3 sec/dobę do +/- 25 sec/dobę.

ZEGARKI AUTOMATYCZNE – są to zegarki zasilane dzięki sprężynie, jednak nie trzeba ich nakręcać, gdyż tę funkcję zastępuje balans, który podczas ruchu zegarka wykonuje tę czynność automatycznie. Metody rozpoznania i dokładności są bardzo zbliżone do zegarków mechanicznych, dodatkowo po gwałtownym ruchu zegarkiem można usłyszeć „szum” związany z ruchem balansu.

ZEGARKI ZASILANE BATERIĄ SŁONECZNĄ – są to zegarki działające dzięki przetworzonej energii słonecznej. Schemat napędu i dokładność taka sama jak w zegarkach kwarcowych. Praca sekundnika taka jak w zegarku kwarcowym. Zegarek z tym napędem rozpoznać można po opisie na tarczy lub deklu. Najczęściej występujące nazwy handlowe to: SOLAR, ECO-DRIVE.

Materiały wykorzystywane do produkcji kopert, bransolet i pasków:

METAL – stopy metali miękkich. Zaletą metalu jest łatwość obróbki. Podstawowa wada: podatność na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne.

STAL – stopy wysokiej jakości – twarde. Materiał twardy i odporny na uszkodzenia mechaniczne.

TYTAN – materiał o wysokiej odporności. Podstawowa zaleta: trwałość, odporność i nie powodowanie reakcji alergicznych. Cechą charakterystyczną tytanu jest kolor szary, popielaty.

SPIEKI CERAMICZNE – podstawowa zaleta technologii spieków ceramicznych to ogromna odporność na czynniki zewnętrzne np. zarysowania. Niewątpliwą wadą tego materiału jest możliwość stłuczenia.

METALE SZLACHETNE – materiał charakteryzujący się dość dużymi kosztami produkcji. Najczęściej wykorzystywanymi metalami szlachetnymi są złoto, srebro i platyna.

PLASTIK – materiał wykorzystywany najczęściej do produkcji kopert i pasków do zegarków sportowych. Zaletą tego materiału jest niska waga, łatwa obróbka i niskie koszty produkcji.

PASKI DO ZEGARKÓW – biorąc pod uwagę panujące trendy na rynku mody, wykorzystuje się tu wszystkie dostępne na rynku materiały np. skóra naturalna i ekologiczna, kewlar, guma, itp.


Materiały do produkcji szkieł zegarków:

HESALIT – jest to utwardzony i oczyszczony chemicznie Polipropylen (plastik).Szkła te charakteryzują się niską odporność na zarysowania i wysoka odpornością na stłuczenia.

SZKŁA MINERALNE – są to dobrej jakości szkła na bazie krzemu, używane w dużej części zegarków ze „średniej półki” cenowej. Średnia odporność na zarysowania i stłuczenia.

SZKŁA SZAFIROWE – są to szkła o twardości zbliżonej do szafiru naturalnego, powszechnie stosowane w zegarkach wyższej klasy. Bardzo wysoka odporność na zarysowania. Szkła szafirowe produkowane są z syntetycznego szafiru.



Metody złocenia:

METODA GALWANICZNA – polega ona na nanoszeniu na powierzchnię danego elementu równomiernej warstwy złota. Proces ten zachodzi dzięki reakcji chemicznej. Złocenie wykonane tą metodą nie jest zbyt trwałe. Uznaje się, że 1mikron złocenia galwanicznego w trakcie normalnego użytkowania, wyciera się w ciągu 1 roku.

METODA PVD – polega ona na napyleniu na powierzchnię danego elementu złotego proszku wraz z innym metalem. Najczęściej stosowaną „domieszką” jest tytan. Cały proces odbywa się w komorach wysokociśnieniowych w wysokiej temperaturze i tak zwanej atmosferze beztlenowej. Tego typu złocenie powoduje, że wierzchnia warstwa złocenia jest gładka, dzięki czemu bardziej odporna na ścieranie. Przyjmuje się, że złocenie PVD jest tak samo trwałe jak 10 mikronowe złocenie metodą galwaniczną.

ZŁOTE WSTAWKI – metoda ta polega na zastąpieniu złocenia wstawieniem w dane miejsce, elementu wykonanego ze złotej taśmy lub też w całości wykonanego ze złota. Złocenie tego typu jest najbardziej trwałe oraz niestety najdroższe.



Klasy wodoszczelności:


Wodoszczelność zegarków określa się albo w skali odporności na konkretną ilość atmosfer (ATM) albo na dopuszczalne zanurzenie na konkretną głębokość określoną w metrach (M):

WR 3 ATM (30 m) – oznacza, że zegarek odporny jest na zachlapania, deszcz, parę, itp.
WR 5 ATM (50 m) – oznacza, że zegarek jest odporny na zachlapania, prysznic, kąpiel, itp. W dobrej klasy zegarkach możliwe jest pływanie z tego typu zegarkami, ale bez nurkowania.
WR 10 ATM (100 m) i więcej – oznacza, ze dany zegarek przystosowany jest do pływania a nawet nurkowania.

Proszę pamiętać, że każdy nawet zegarek z WR 20 ATM może utracić swoje właściwości, jeśli będzie narażony na nagłą zmianę temperatury (nagrzanie zegarka na słońcu a następnie zanurzenie go w wodzie, bardzo często kończy się to zaparowaniem zegarka). Ponadto, jeśli wartość na zegarku mówi np. o WR 200 m, dotyczy to badań w warunkach stałego ciśnienia. Rozumie się przez to, że faktyczne nurkowanie z takim zegarkiem jest możliwe do głębokości 100m.